Jego pozostałością jest północna brama (od ulicy Kościelnej), zwana Czarną. Zbudowana w stylu późnogotyckim, posiada 2 kolumny toskańskie. Zwieńcza ją skromny naczółek, na którym są umieszczone rzeźby 3 świętych: Ignacego Loyoli, Filipa z Neri i Franciszka Ksawerego. Na fryzie litery „A.M.D.G.:, będące skrótem łacińskiego hasła ” Ad Maiorem Dei Gloriam” („ku większej chwale Boga”).
Cmentarz przykościelny został zlikwidowany po 1624 r., kiedy jezuici przystąpili do przebudowy kościoła. Świadczy o tym fakt wykorzystania starych płyt nagrobnych przy kładzeniu nowej posadzki. Centralną budowlą placu Kościelnego jest gotycki kościół parafialny Wniebowzięcia NMP, najwspanialszy obiekt sakralny Kłodzka.
Pierwotny kościół, wzmiankowany w 1183 r. był drewnianą budowlą o dość pokaźnych rozmiarach, gdyż jak napisano, posiadał w 1319 r. aż 9 ołtarzy. Obecny, murowany pochodzi z XIV-XVI w. Kamień węgielny położyli joannici około 1344 r., inicjatorem budowy był między innymi arcybiskup praski -Arnoszt z Pardubic. Prace planowano rozpocząć w II poł. XIV w., jednak zamiary zaczęto realizować dopiero na początku XV wieku. Zbudowano wówczas wschodnią część świątyni , kaplicę św. Zygmunta i mury kaplicy św. Anny – dziś kaplica Zmarłych. Wojny husyckie zahamowały budowę na kilkanaście lat. Wznowiono ją dopiero po roku 1458 r. Do 1468 r. ukończona została nawa główna oraz wieża południowa – zwana Białą, na której murach znajduję się znak krzyża maltańskiego oraz data 1465. Prawdopodobnie wówczas nastąpiło wznowienie prac po kolejnej przerwie. Budowę wieży północnej (Czarnej), rozpoczęto w 1487 r. świadczy o tym napis znajdujący się na jej murach, a informujący o położeniu kamienia węgielnego przez mistrza Jana Strausburgera w obecności księcia Karola I, syna Henryka UI Ziębickiego i wnuka Jerzego z Podiebradu. Wysokością nie dorównuje wieży południowej. Budowę doprowadzono do poziomu przedostatniego gzymsu sąsiedniej, a zakończono ją prawdopodobnie ok. 1522 r. wcześniej, bo w 1482 r. ukończono budowę Ogrójca przy portalu północnym, a w roku 1490- naw bocznych. Kaplica św. Jakuba powstała w latach 1500-1501. Pół wieku później pokryto nawę główną sklepieniem murowym. Do tego czasu istniał drewniany strop. W latach 1562-1591 kościół pozostawał we władaniu protestantów, choć joannici zachowali dla katolickich nabożeństw nawę południową oraz kaplicę św. Jakuba. Kościół uległ uszkodzeniu podczas wojny trzydziestoletniej. Odbudowę i jednocześnie modernizację w stylu barokowym rozpoczęli jezuici ok.1624 r., wykonano wówczas między innymi nową posadzkę, nadbudowano empory. Podwyższono nawy boczne, gotyckie sklepienia ozdobiono sztukaterią, a na miejscu kaplicy św. Anny powstała kaplica Zmarłych. W roku 1723 kościół wzbogacił się o ołtarz główny- obecny. W późniejszych czasach kościół był wielokrotnie odnawiany, miedzy innymi w latach 1836-41 i 1929-37. Kościół jest trójnawową, masywną bazyliką z emporami o 7 przęsłach i 3 absydach, zakończonych pół-ośmiobocznie. Zbudowany z piaskowca i cegły ma 62 metry długości, 22 metry szerokości. Wystrój i wyposażenie wnętrza gotycko-barokowe. Najwyższą kondygnację nawy głównej zdobią barokowe gzymsy i pilastry. Między otworami empor popiersia 14 patronów Kłodzka (1720) autorstwa F. K. Veita, a nad nimi malowidła wykonane przez Karola Pankwarta. Na filarach w bogatych owalnych ramach obrazy pierwszych świętych zakonu jezuitów. Prezbiterium należy do najstarszych części kościoła, lecz posiada wystrój późnobarokowy. Ołtarz główny z tego samego okresu, projektu K. Tauscha w ołtarzu pod baldachimem, bogato zdobionymi symbolami ewangelistów i rzeźbami aniołów, gotycka rzeźbiona w drzewie cedrowym figura Madonny ( połowa XIV wieku).Przed ołtarzem, po prawej stronie marmurowy pomnik arcybiskupa Arnoszta z Pardubic z 1884 r., który jest fundatorem kościoła. Pod posadzką znajduje się krypta dla zmarłych książąt, spoczywających w kościele Bernardynów, wykopana w 1558 r., przy pierwszym przęśle nawy głównej. D przedsionka nawy południowej przylega kaplica św. Jakuba o gotyckim układzie sklepień i okien, choć pozbawiona charakterystycznych dla tego stylu przypór. W końcu nawy południowej, ale także nawy północnej, wspaniałe, bogato rzeźbione konfesjonały, a cechach charakterystycznych już dla rokoka. Wykonał je Michał Klahr (1720). Najpoważniejszym dziełem M.Klahra w tym kościele jest wspaniała, osłonięta kutą kratą ambona; należy ona do najwspanialszych tego typu wyposażeń. Drzwiczki prowadzące na ambonę zdobią kolumny z jońskimi głowicami oraz płaskorzeźbą. Nad nimi figura Chrystusa wśród klęczących aniołów. Wokół kazalnicy rzeźby czterech ojców Kościoła: Ambrożego, Grzegorza Wielkiego, Augustyna oraz Hieronima. Ambona nakryta jest wysokim baldachimem z rzeźbami symboli ewangelistów, proroków i aniołów. Spośród licznych ołtarzy bocznych, uwagę przykuwa ołtarz Wniebowzięcia NMP, znajdujący się pod pierwszym filarem nawy południowej. Ciekawym elementem kościoła jest portal wejściowy, który jest przesunięty o ponad metr ku południowi od głównej osi kościoła. Naprzeciw portalu wejściowego do Kościoła znajduje się posąg św. Jana Nepomucena pochodzący z 1720 roku,który jest otoczony kwadratową kamienną balustradą z figurami aniołków ustawionych na postumentach w narożnikach ogrodzenia.
Zobacz również:
Materiały źródłowe: Urząd Miejski w Kłodzku - www.um-klodzko.eu
| Czy ten artykuł okazał się przydatny? | | |
| Atrakcje w Kłodzku: |
»
»
»
»
»
»
»
»
»
»
|
Zobacz również: |
» | | » |
|
| Noclegi w okolicy |
»
»
»
»
»
»
»
»
»
»
»
|
|
|
|
|
